شکیبایی

البته حکومت افغانستان حق خود می داند که سیاست های خصومت آمیز پاکستان را پاسخ  در خور و مناسب دهد، زیرا؛ حکومت افغانستان – حد اقل- دردو سال گذشته تلاش فراوان به خرج داده است تا سیاست خارجی افغانستان نسبت به پاکستان را ترمیم کند. رئیس جمهورغنی در نخستین روز های احراز پست ریاست جمهوری به پاکستان رفت تا با مقام های آن کشوردیدار وگفت و گو کند ، مواضع حکومت افغانستان را برای پاکستانی ها تشریح نماید وحسن نیت حکومت افغانستان را به اطلاع مقام های پاکستانی برساند، تا شاید سیاست های خصمانه ومداخله جویانه پاکستان تغیر یابد و دو کشور به عنوان دو همسایهء  در به دیوار زندگی مسالمت آمیزی در پیش گیرند.

    اما، گویا این پیش آمد بر دل سنگ وضمیرسیاه سیاست مداران واستخبارت پاکستان تاثیری چندانی برجای ننهاد وآن کشور به گسیل داشتن تروریستان در خاک افغانستان ادامه دادند . برخی کارشناسان منقطه ای بدین باور اند که آنچه به نام و پرچم القاعده دست به خشونت و کشتار بی رحمانه در برخی مناطق شرق کشور زده ومی زنند، نیروهای وابسته به استخبارات پاکستان هستند که از نام  وپرچم القاعده سود می برند تاخشونت ودرنده خویی ودشمن کیشی خود رانسبت به مردم افغانستان  به نمایش بگذارند.

به هر حال گامی که رئیس جمهوراشرف غنی در راه دوستی با هند نهاده است گرچه مورد رضایت اکثریت مردم افغانستان خواهد بود. اما این دوستی ها وقتی ثمر بخش تر، نکو تر خواهد شد که مولفه ها و متمم هایی مد نظر قرارگیرد. نخست این که با حکومت پاکستان راه مقاطعه در پیش گرفته نه شود . گرچه حکومت پاکستان جفا های بی شماری درحق مردم ما روا داشته است و امروزه خانواده های زیادی براثر مداخله گری های  پاکستانی ها در سوگ فرزندان خود نشسته اند و داغ وحسرت نبود فرزندان و جوانان کشور بر دل همه سنگینی می کند. اما با آنهم برای یک زندگی مسالمت آمیز جز مذاکره سیاسی با همسایگان و رسیدن به یک تفاهم دوجانبه راه دیگر وجود دارد. مردم امید می برند که روابط نزدیک با هندوستان ، پاکستان تحت فشار بیشترقرار گیرد و دریابد که با خشونت وخون ریزی نمی توان به منافع خود دست پیدا کند.

 نکته دوم آنست که سیاست نزدیکی با هندوستان موفق نه خواهد بود مگر اینکه رئیس جمهور به شناسایی طالبان درون حکومتی بپردازد . شناسایی این افراد گام نخست است، دومین گام آنست که این جماعت را از سمت ها ومناصب حکومتی بر کنارکند و راه  دست یابی به اطلاعات محرم را به روی این جماعت که جز به منافع خود وپاکستان فکر نمی کنند ببندد. نکته حایز اهمیت دیگری که می تواند نزدیکی با هندوستان را با موفقیت های بیشتر قرین سازد موضع گیری ایالات متحده امریکا است. دربادی نظر وقتی  دو کشورمهمی چون ایالات متحده امریکا وهندوستان د رکنار افغانستان قرا می گرند کمی بهجت آوراست، ولیکن نگاه به سیاست های ایالات متحده امریکا در منطقه وجهان از این خوش بینی وخوش باوری می کاهد.   

    گرچه در مواضع هندوستان ونیت خیر آن کشور تردید وجود ندارد. آن کشور درسال های بلند همواره به کمک مردم افغانستان شتافته است . برعکس ایالات متحده امریکا که ثابت کرده است که مواضع مستحکم واستواری چون هندوستان ندارد. آنهم به دلایل منافع گسترده ای که برای خود تعریف می کند.

   بی ربط نیست که به یکی دونکته در باره سیاست های ایالات متحده امریکا گفته شود . درفصل بیست وپنجم کتاب "جنگ اشباح" نوشته "استیوکول"ا آمده است که بعد از انفجارهای دو سفارت ایالات متحده امریکا در افریقا(کنیا وتانزانیا) درده نود قرن گذشته، سازمان جاسوسی امریکا "اسامه بن لادن" رهبر شبکه القاعده را متهم اصلی این جنایت به حساب آورد و به تعقیب او پرداخت ،برای کشتن یا دستگیر ی او جایزه تعین کرد . بعد از تعقیب و گریز فراوان  که توسط جاسوس های منطقه ای سازمان استخبارات امریکا صورت می گرفت .سرانجام گزارشی به مرکز" سی آی ای "مخابره شد که "بن لادن" در جنوب افغانستان در کمپی به سر می برد که  توسط برخی شاهزدگان امارات متحده عربی برپای داشته شده است و آن شهزادگان آنجا برای شکار آمده اند(1998)

  وقتی این گزارش مورد بحث سازمان جاسوسی امریکا قرار می گیرد،سرانجام تصمیم گرفته می شود برای این که مبادا کدام شاهزاه عرب آسیب ببیند یا کشته شود از حمله به آن کمپ ها صرف نظر کند.

   عمده استدلال نیز آن بوده که با کشته شدن یک شهزاده عرب، ممکن است خطرات سیاسی و یا اقتصادی متوجه ایالات متحده امریکا شود.  حال وقتی کمک های مالی امریکا به پاکستان در حال تعلیق در می آید ویا پاکستان تحت فشار سیاسی قرار می گیرد، امریکایی ها می دانند که سازمان های تروریستی توسط کشورهای متحده امریکا درخاورمیانه تجهیز وتسلیح می شوند، اما منافع امریکا ایجاب می کند که با این کشورها از در مماشات  وارد گردد وآن کشورها تحت فشار ایالات متحده قرار نگیرد. کما این که از 19 فردی که سازه های تجارت جهانی را مورد حمله قرار دادند وبه خاک یک سان کردند از اتباع سعودی بودند  اما حکومت ایالات متحده حاضر نشد که شهروندان آسیب دیده اش از عربستان سعودی که15 تن از تروریستان از این کشوربود شکایت کند. این گونه سیاست های یک بام دو هوای ایالات متحده امریکا است که تفاهم نامه و پیمان استراتژیک وغیره با امریکا را دچار تردید می سازد، امیدها را به یاس تبدیل می کند و این ذهنیت به وجودمی آید که تفاهم نامه ها که پای امریکا درآن دخیل است جنبه اجرایی نه خواهد گرفت.