شکیبایی

حکومت  می توانست از فاجعه ای که اتفاق افتاد جلو گیری کند، یکی ازاین نظر که جنبش روشنایی از مدت ها بدین سوی است که شکل گرفته است وبرای به دست آوردن حق انسانی ومدنی بخشی بزرگی از مردم به پا ایستاده است که سالها حتا قرن ها از حقوق خود محروم بوده اند. در اهداف این جنبش-  تا آنجایی که مشخص شده است - هیچ نقطه مبهمی که حاکی از نیت ها ی سوء رهبران جنبش باشد وجود ندارد و درطی چند ماهی که از عمر این جنبش می گذرد رهبران آن با مواضع محکم واهداف روشن وشفاف به صحنه آمده اند واهداف  خود را بدون کمترین ابهامی بیان کرده اند. اهداف جنبش عدالت طلبی است که درقالب وقیافه یک حرت مدنی وانسانی شکل گرفته است . حرکتی که با اهداف روشن و واضح به وجود آمده است . برحکومت واجب ولازم بود که به جای فرا فگنی وتعلل با ایجاد سازوکارهای مدنی وارج نهادن به این حرکت های انسانی، راه تعامل با این جنبش را روی دست می گرفت واز راه مذاکره سیاسی به مطالبات بر حق مردم رسیدگی می کرد. متاسفانه ماه ها گذشت ولیکن حکومت وحدت ملی بازی نخ نما شده ای را روی دست گرفت ، ابتدا به تطمیع برخی رهبران طماع وحیله گر پرداخت وتا این حرکت انسانی را  دچاروقفه یا تفرقه کند وپس ازآن با کار بست انواع حیله ونیرنگ کوشید این جنبش را از درون متزلزل سازد وبار معنایی را ازاین جنبش بستاند. برای کم رنگ کردن این حرکت عدالت طلبانه از افراد سود جو ومنفعت طلب بیشتری خواست که با بیرون رفتن از این حرکت مدنی، کشتی موج آفرین عدالت طلبی را به گل بنشاند ورهبرن آن را بد نام کند. لذا بی توجهی حکومت به خواسته های مدنی وانسانی این جنبش وروی گردانی از مذاکره و تفاهم ، رهبران جنبش را اجبار به ادامه راه خود کرد وراه پیمایی دیروز دوم اسد به خاطر لجاجت وبی توجهی حکومت به مطالبات این جنبش صورت گرفت ودر نتیجه فاجعه هولناگی به وجود آمد . بنابراین  حکومت می توانست راه مذاکره را در پیش گیرد و از یک رخداد  فجیع تروریستی جلو گیری کند. نکته دوم آنست که حکومت ها برای ایجاد امنیت ورفاه مردم به وجود آمده اند وحکومت افغانستان نیز ازاین قاعده مستثنی نیست. اصلا حکومت های دموکراتیک با همین حرکت های مدنی وراه پیمایی های صلح آمیز ومطرح کردن مطالبات عمومی تعریف می شوند و حکومت به لحاظ وظیفه ای که به عهده دارد مجبور ومکلف است که از حرکت های مدنی مردمی را قدر بداند واز آنها حمایت کند وامنیت راه پیماییی ها و تظاهرات را تضمین کند .

در هرهیچ جای دنیا کسی سراغ ندارد که حکومت برای جلو گیری از خیزش مدنی مردم راه ها ی  آمد وشد را با موانع مسدود سازد ومردم را مجبور کند که در یک نقطه متراکم شوند.

. اما متاسفنه حکو مت در هردو مورد از وظایف خود شانه خالی کرد وفاجعه ای عظیمی به وجود آمد که امروز بی هیچ تردید  وجدان حکومت گران باید معذب باشد که می توانستند از چنین فاجعه ای جلو گیری کند اما سهل انگاری یا بی توجهی و یا هر علت دیگر  از بروز این فاجعه انسانی نتوانست جلو گیری کند در نتیجه آنچه رخداد تاج افتخار وعزتی است که به دامن مردم عدالت خواه وآرمان طلب نشست و لکه ننگ ونفرتی بود که دامن آلوده حکومت گران را آلوده تر کرد. این نکته نیز قابل یاد آوری است این که حکومت با ایجاد موانع فزیکی وعدم توجه به خواست جنبش عدالت خواهی نمی تواند از شکل گیری مبارزات مدنی جلو گیری کند. گرچه حرکت خود جوش مردم عدالت خواه به خون کشیده شد اما این حرکت بی باز گشت است ونمی تواند متوقف شود لذا برحکومت است که خود را برای پاسخ گویی به مطالبات عمومی وانسانی مردم آماده سازد.